Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Do wykresu dnia wybrałem WIG20, który znalazł się w bardzo ważnym technicznie punkcie:

Wczoraj wyrysowana świeca nie nastraja optymizmem obstawiających wzrosty, niemniej jednak sytuacja nie jest w 100% rozstrzygnięta. Według mnie najbliższe kilka sesji wyznaczy kierunek dla rynku akcji na miesiąc-dwa do przodu.  

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Przy obecnych nastrojach kupowanie jest bardzo ryzykowne, w związku z tym, że budząc się rano giełdy mogą być odwrócone o 180 stopni w stosunku do poprzedniego wieczora. Jedna plotka, jeden komentarz potrafi wywrócić  wszystko do góry nogami. Rynek jest rozemocjonowany i rozchwiany, a to nie sprzyja zakupom.

Dlatego staram się w tym wszystkim zachować zdrowy rozsądek, wyzbyć się nadmiernych emocji i opierać się na analizie twardych danych. Posłużę się wskaźnikiem CLI publikowanym przez OECD, w przeszłości już sprawdzonym i dającym wiarygodne sygnały dla graczy długoterminowych. W ostatnim wpisie (03.09.2011 r.) pisałem:

"Tak jak CLI przy formowaniu szczytów wyprzedza te na GPW średnio o 11-12 miesięcy,tak przy dołkach zazwyczaj o 3-4 miesiące co uwzględniając opóźnienie daje Nam 1-2 miesiące wyprzedzenia przed odwróceniem trendu. Warto zwrócić uwagę na fakt, że dynamika spadku istotnie osłabła, ale do czytelnego i jasnego sygnału CLI nie podejmowałbym żadnych decyzji zakupowych."

Zgodnie z tym cały ten czas wstrzymywałem się z decyzjami zakupowymi. Ostatnio sytuacja się zmieniła, co pokazuje wykres:

Ostatni odczyt CLI dla Polski za wrzesień (opublikowany 14 listopada) dał sygnał kupna (nie tylko 12- miesięczny ROC, ale także Amplitude Adjusted). Poprzedni odczyt (za sierpień) dał sygnał na wykresie CLI Amplitude Adjusted, nie brałem go za pewny sygnał, dopóki nie zostanie potwierdzony kolejnym raportem... i nie został. Sygnał w związku z rewizjami wstecz został przesunięty o miesiąc do przodu. Dlatego i tym razem będę czekał na potwierdzenie sygnału. Ciekawe fundamentalnie jest to, że obecnie skala spadku CLI jest relatywnie niewielka w stosunku do poprzednich cykli, co oznaczałoby w miarę łagodne spowolnienie gospodarcze w 2012 roku.

Niezależnie od możliwych zmian wartości CLI, postaram się oszacować potencjalny zasięg spadków na podstawie obecnego sygnału kupna.

Oto co wyszło dla WIG20:

1) w 2001 roku spadek od dnia opublikowania raportu do dna wyniósł 18,4%,
2) w 2005 roku dno było wcześniej, niż sygnał. Od czasu sygnału Wig urósł już 10%
3) w 2008 roku spadek od dnia opublikowania raportu do dna wyniósł 25,8%.

co daje średnio 11,4% spadku, uwzględniając zwyżkę w 2005 roku. Obecnie spadliśmy od dnia opublikowania odczytu z sygnałem K o 6,7%. Maksymalny spadek na podstawie danych z poprzednich cykli WIG20 osiągnie na poziomie 1700 pkt., średni na 2040 pkt.

Oczywiście tym razem może być inaczej i rynek może zakończyć formację odwrócenia trendu 7% spadkiem, ale według mnie przy tak dużej niepewności, możemy jeszcze zaliczyć jedną falę spadkową. W ocenie bieżącej sytuacji pomocna okaże się analiza techniczna, ponieważ jesteśmy przy ważnych technicznie punktach i dla WIG20 i dla S&P 500

WIG20

Jest za wcześnie aby mówić o formacji odwróconej głowy z ramionami, przy okazji wolumen nie zachowuje się idealnie przy jej formowaniu. Ruch powrotny do 2400 zwiększy prawdopodobieństwo domknięcia formacji, natomiast przełamanie linii oporu na poziomie 2140 pkt. otworzy drogę do spadków na minimum 2050 pkt., czyli testowania dołków z końca września.

S&P500

Na dzisiejszej sesji na SP500 byki bronią wsparcia na poziomie zniesienia 61,8% fali wzrostowej. Po przebiciu tych poziomów, wydaje się, że osiągnięcie poziomu 1100 pkt., a nawet 1080 pkt. będzie tylko kwestią czasu.

Kolejne spadki na giełdzie poszerzają listę obserwowanych, atrakcyjnych spółek. Oto lista kilku z nich: Aplisens, Arteria, AB, Atlanta, Cormay, Energoinstal, Impel, IntegerPL, K2Internet, Kopex, Lotos, Pozbud, Synthos, Wojas. Powody dla zainteresowania konkretnymi spółkami są różne i mam nadzieję, że znajdę czas aby o każdej z nich napisać kilka zdań.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Scenariusz wstępnie nakreślony w poprzednim wpisie sprawdził się w 110%, sygnały z wielu wskaźników znalazły odzwierciedlenie w zachowaniu rynków akcji. Ok, jestem poza rynkiem, spokojnie czekam z gotówką, no i pojawia się pytanie: kiedy kupić? i to uczucie, żeby już teraz, zaraz składać zlecenia. Media wrzą o wszechobecnym i wszechogarniającym kryzysie. W czasach ogólnego dostępu do wielu mediów, ogromnego szumu informacyjnego, walce o widza/słuchacza/czytelnika, takich haseł nie unikniemy. W 2008 roku pamiętam straszono końcem kapitalizmu i takiego porządku świata jaki znamy... nie zauważyłem żeby aż tak się wszystko zmieniło. Należy odsiać ziarno plew i skupić się na twardych danych. Oczywiście spowolnienie będzie, firmy mogą mieć mniejsze zyski itd. Już teraz wyceny są kuszące, ale tanie zawsze być tańsze i tego właśnie chcę się dowiedzieć.

Poniżej kilka statystyk i analiz w poszukiwaniu wskazówek na temat daty udania się na giełdowe wyprzedaże:

1. Cykle WIG, WIG r/r. Niestety zanim przystąpimy do analizy napotykamy dużą trudność, mianowicie jaką datę przyjmiemy jako szczyt na WIG-u? Maksymalne poziomy WIG osiągał w kwietniu tego roku, z drugiej strony wiele firm, a także indeksów formowało od kwietnia 2010 roku dużą falę korekcyjną wzrostów z lat 2009-2010 i osobiście jako szczyty koniunkturalne uznałbym kwiecień 2010 roku. Żeby sobie nie utrudniać zbytnio analizy i nie naginać rzeczywistości, na chwilę obecną pominę cykle WIG-u. Skupię się na cykliczności rocznej dynamiki zmian WIG:

Spróbuję znaleźć zakres czasowy, w którym możemy oczekiwać dna na wykresie WIG r/r. Przyjmując na początek cykl od dna do dna, zaczynając od historycznie najkrótszego- 35 miesięcy i jednocześnie odnosząc to do cyklu zapoczątkowanego w październiku 2008 roku otrzymujemy kolejne dno cykliczne we wrześniu 2011 roku. Najdłuższy cykl trwa 44 miesiące, czyli 9 miesięcy dłużej, otrzymujemy dno w czerwcu 2012 roku, a średnia ze wszystkich cykli to marzec 2012 roku. Posługując się podobną analogią dla cyklu szczyt/dno otrzymujemy okres od marca do października 2011 roku, a średnią czerwiec-lipiec. Nakładając okresy z cyklu dno/dno i szczyt/dno na siebie otrzymujemy dno w okresie wrzesień- październik. Istotna rzecz na która należy zwrócić uwagę to fakt, że tak jak ostatnio dno na WIG r/r było w październiku 2008 roku, to dno na WIG-u dopiero w marcu 2009 roku. Zakładając, że WIG przez kilka następnych miesięcy będzie miał wartość 37 000 pkt. czyli blisko niedawnych minimów jego wartości dynamiki rocznej będą dalej spadać. Poniżej wykres. Obecnie znajdujemy się w punkcie 0%, kolejne okresy to zabawa przyszłością.

W analizie tego wykresu ważny jest wysoki efekt bazy, ponieważ nawet jeżeli indeks spadnie o 15-20% to roczna dynamika zmiany WIG przyjmie wartości bliskie średnim historycznym minimom. Wniosek z powyższej analizy jest taki, że na zakupy jest jeszcze za wcześnie, ponieważ tylko raz dynamika zmiany nie zeszła poniżej zera przed kolejną falą - w 2004-2005 roku. Teraz wydaje się to nieuniknione.  Ponadto sam fakt dna na wykresie WIG r/r daje Nam jeszcze kilka miesięcy bessy.

2. CLI a WIG

CLI- wskaźnik publikowany przez OECD, wielokrotnie w przeszłości się sprawdzał jako wskaźnik wyprzedzający główne zmiany trendów na rynku. Poniżej wykres 12-miesięcznej zmiany CLI z ostatnimi odczytami (tj. za czerwiec, wartości są publikowane z 2 miesięcznym opóźnieniem):

Wskaźnik niezmiennie spada od lipca 2010 roku, czyli 11 miesięcy. Tak jak CLI przy formowaniu szczytów wyprzedza te na GPW średnio o 11-12 miesięcy,tak przy dołkach zazwyczaj o 3-4 miesiące co uwzględniając opóźnienie daje Nam 1-2 miesiące wyprzedzenia przed odwróceniem trendu. Warto zwrócić uwagę na fakt, że dynamika spadku istotnie osłabła, ale do czytelnego i jasnego sygnału CLI nie podejmowałbym żadnych decyzji zakupowych.

3. Papiery dłużne- wszystko się pięknie układa poza tym jednym elementem. W czasie bessy spadają ceny zarówno akcji, towarów jak i papierów dłużnych. Obecnie mamy sytuację odmienną niż byśmy tego oczekiwali. Poniżej wykres polskich obligacji 10-letnich i WIG-u:

Od początku roku ceny obligacji zrobiły mocny ruch w górę (rentowność w dół). Zachowanie obligacji choćby po szczycie rynków akcji w 2007 roku było zupełnie inne bo notowania spadały już od jakiegoś czasu. W obecnym cyklu mamy sytuację odmienną. Ma na pewno na to wpływ sytuacja makro, czyli problemy krajów PIGS i szukanie atrakcyjnych stóp zwrotu w innych krajach przez międzynarodowy kapitał. Zaznaczyłem również na wykresie sytuacje, które są do siebie łudząco podobne, ale trudno mi sobie teraz wyobrazić analogiczną falę wzrostową jak w latach 2006-2007, choćby ze względu na to, że nie było jeszcze nigdy tak długiego cyklu dno/szczyt jaki miałby powstać po takim ruchu. Czy QU3,4,5 lub działania rządów największych gospodarek mogą taką falę wywołać? Wątpię, co najwyżej ograniczą spadki.

Najbliższy czas poświęcam na wybór spółek do portfela. W kolejnych wpisach przedstawię moje analizy i przemyślenia na ten temat.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Przybliżenie na wykresie dziennym:

Odważniejsze zejście w dół potwierdzi przebicie średniej rocznej, która na przestrzeni lat była mocnym wsparciem/oporem dla WIG20, ale zdarzały się również wybicia fałszywe. Kluczowe będą najbliższe sesje.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Od ostatniego wpisu tj. 23 czerwca sytuacja techniczna w zasadzie nie uległa zmianie. Na wykresie tygodniowym WIG20 po przebiciu linii trendu wzrostowego przez ostatnie dwa tygodnie praktycznie stoi w miejscu i nie spieszno mu wracać do przebitej linii trendu. Poniżej wykres:

Wskaźnik trendu ADX wskazuje w zasadzie... brak trendu. Wyraźniejsze sygnały pro spadkowe daje za to już MACD i momentum. W przypadku MACD, histogram wciąż ma tendencję spadkową, zaś wykres momentum potwierdza ostatnie dołki.

W krótkim terminie sytuacja wygląda następująco:

W okolicach 2900 pkt. mamy trzy punktu stanowiące opór dla dalszych wzrostów:

1. Linię trendu wzrostowego poprowadzoną od czerwca 2010 roku

2. Linię poprowadzoną po ostatnich lokalnych szczytach

3. Psychologiczna granica 2900 pkt.

Dla spadków opory stanowi świeca z 24 maja, która w ostatnich dwóch tygodniach już skutecznie zadziałała. Nie przywiązywałbym jednak do niej zbyt dużej wagi :) W przyszłym tygodniu czekają Nas odczyty CLI, produkcji przemysłowej, nie spodziewam się natomiast żeby dane wniosły coś nowego do obecnego długoterminowego obrazu rynków finansowych, który ma wydźwięk spadkowy.

Poniżej zaktualizowany z poprzedniego wpisu wykres obligacji i WIG z zaznaczonymi punktami podobnymi:

Bazując na danych historycznych nie spodziewam się pobicia minimów rentowności (szczytów cenowych) przez rynki obligacji. Jednak kapitał obecnie lokowany w obligacje i ten poszukujący wysokich stóp zwrotu może dać jeszcze jeden impuls wzrostowy na rynku akcji. Dopóki rynek nie da sygnału do zwrotu, nie wykluczam ruchu w górę.

Poniżej jeszcze ciekawy wykres inflacji i poziomu stóp procentowych. Z taką inflacją jak dziś mieliśmy do czynienia zarówno 3 lata temu jak i 7 lat temu i gdyby gospodarka wolnorynkowa w Polsce miała dłuższą historię pewnie i wcześniej. Wysoka inflacja jest nieodłącznym elementem cyklu koniunkturalnego i nie unikniemy tego pewnie za 4,8,12,.... lat.